نمی دانم آخراین راه به کجا میرسد ؟

چرا باید زندگی کرد وقتی می فهمی در جاده ی زندگی به هدفی فانی خواهی رسید .

نمی دانم چرا همه باید فقط تظاهر کنند که از زندگی راضی اند ؟

چرا مسائلی  به وجود می آید یا به وجود می آورند که انسان از زندگی سیر شود.

دیگر هیچ چیز از زندگی نمی خواهم , کاش میشد عزرائیل را صدا کنم و به

او بگویم چرا در همان لحظه ی تولد جانم را نگرفتی !!!!

می خواهم در غم خود حل شوم تا غمم را نبینم .

چه راهی بروم ؟ از کجا برسم ؟ کجای کار مشکل دارد ؟ او را می خواهم با

تمام وجود , حتی برای یک لحظه هم کافیست ! !

 یعنی  لیاقت یک فرصت کوچک هم نداشتم ؟؟

نمی خواهم , دیگر نمی خواهم هر چه می خواهد باشد , ولی این رسمش نبود.(شاید هم بود !!!! )

آی خدا دلگیرم ازت   آی زندگی سیرم ازت

آی زندگی میمیرم و   عمرم و میگیرم ازت

راستی خیلی حرفهای من رو جدی نگیرید . من معمولا وقتی یک حس عجیب غریب بهم دست میده دوست دارم آپ کنم و حسم رو بنویسم . حالا شاید این حس یک ساعت یا یک روز دیگه از بین بره و یا شاید هم هیچ وقت از بین نره . ولی دعا می کنم که این حسی که الآن دارم به زودی از بین بره .

*۲۹*

سلام

خوبید ؟ سلامتید ؟ خوشید ؟

من که هیچ کدوم از اینها نیستم , این روزها از همه طرف دارم ضد حال میخورم  سرماخوردگی و جون درد و دکتر و سوزن و امتحان و ...(ولی برام مهم نیست )

راستش قصد آپ کردن نداشتم دیروز داشتم میل آیدی های دیگم رو چک میکردم ؛ وارد میل آیدی وبلارم شدم دیدم یه نفر یه میل دمودرازی زده , خیلی قشنگ بود ؛ گقتم این پست رو اختصاص بدم به این ؛ متن این میل اینه:

{سلام . حاله شما خوبه ؟ چه خبر از لار ؟ من یه لاری هستم که الآن یه 10-12 سالی میشه که بندر عباس زندگی میکنیم و الآن دانشجوی کارشناسی ارشد هستم . راستش دلم واسه لار تنگ شده ولی قسمت من این بود دیگه. چند تا نکته می خواستم در مورده لار و مردمش بگم. راستش ما مرم لار با این همه نخبه و آدم های تحصیل کرده هیچ پیشرفتی نمیکنیم . تمام نخبه هامون یا دارن تو شهرهای دیگه خدمت میکنن و شهرهای دیگه رو آباد میکنن , یا تو لار هستن و اونقدر درگیر روزمرگی شدن که کاملا بی فایده شدن . می دونید چرا ؟ چون ما لاریها نه قدر شهرمون رو می دونیم و نه دلمون واسه شهرمون می سوزه  , چون اکثرا ما مردم لار خیلی به هم حسودی می کنیم و چشم دیدن پیشرفت همدیگه رو نداریم و تا کسی به جایی میرسه فوری می خوایم زیر پاش رو خالی کنیم و بد جوری زمین بندازیمش . ولی نمی دونیم که تیشه به ریشه ی  خودمون داریم میزنیم . همین که این همه سال لار استان نشده طوریه که من فکر می کنم روزی تمام شهرهای ایران استان بشن ولی لار استان نشه . ما لاری ها ظاهراا اتحاد داریم ولی از درون هر کی سازه خودش رو میزنه و به فکر خودشه , ما لاریها اصلا صدای اعتراضمون در نمیآد اگه سرمایه دارای لاری نبودن لار الآن در حد یه روستا هم نبود , درسته ؟ چون از طرف هیچ دولتی به ما کمک قابل توجهی نمیشه , تو بندر عباس پر از نخبه های لاری هست که در حد استاد دانشگاه یا مدیران ارشد استان هرمزگان هستن و پر از سرمایه دارای لاری هست که بندر عباس رو متحول کردن , این افراد به خاطر این خصلت بد ما لاریها از لار فراری شدن در صورتی که دلشون واسه لار می تپه ؛ اگه لاریها از بندر برن , بندر بیچاره میشه . بازار بندر و اقتصاد بندر در اختیار ما لاری هاست . ما لاریها باید از خودمون شروع کنیم تا پیشرفت کنیم . خیلی حرف دارم که الآ جاش نیست .... با آرزوی استان و آباد و سربلند شدن لار .}

• اگه نظر من رو بخواید باید بگم تمام حرفهاش راسته , مردم لار لیاقت هیچ چیزی رو ندارن چون ظرفیتش رو ندارن . من تجربه کردم که این رو میگم( تو پست (مسابقه مسابقه ) که چند ماه قبل نوشنم گفتم.) , تمام مسئولین لار اکثرا عقده ای هستن ؛ نمی دونم چرا ؟ فکر کنم تو مدرسه یا دانشگاه یا خانواده بهشون زور می گفتن و به حرفهاشون توجهی نمی کردن و الآن میخوان تلافی کنن. ( به جهنم اصلا مهم نیست )
• راستی به این دوستمون می خوام بگم که یه جایی واسه من تو بندر بزاره که تا چند مدت دیگه وقتی از شره این دانشگاه راحت شدم بیام اونجا .

راستی میدونستید اگه چشم حقیقت بین داشتید لار چجور میشد ؟؟

اینجور :

*۲۸*